မရ-ရသက ခ်ဳိင္သည္
မဟာသုတေသာမဇာတ္တြင္ ျဗဟၼဒတ္မင္းသည္ အသားစားၾကဴးေသာေၾကာင့္ စားေတာ္ကဲ ရသကသည္ သားငါးမရသျဖင့္ လူေသအေလာင္းမွ လူသားမ်ားကို ခ်က္ ျပဳတ္ေကၽြးေမြးသည္တြင္ လူသားေကာင္းမွန္းသိ၍ လူသားကိုအၿမဲစားေနရာမွ ေနာက္ဆံုးတြင္ စားစရာ အျခားလူသားမရေသာအခါ မင္းက စားေတာ္ကဲရသကကို သတ္၍ ခ်က္ျပဳတ္စားသည္ဟု ဆိုလိုသည္။ ရည္မွန္းႀကံရြယ္ခ်က္ကိုမရေသာအခါ ရသမွ်ကို မလြတ္တမ္း အခြင့္ေကာင္းယူ၍ အရအမိ ႀကံစည္ျခင္းမ်ဳိးကို တင္စားသံုးႏႈန္း သည္။
စကားပံုစုစုေပါင္း 457 ခုအားထည္႕သြင္းထားၿပီးၿဖစ္သည္။