က႐ိုးမကဘဲ ဆန္း က၍ ႏွပ္ပစ္ခံရသည္

ဇာတ္ခုံေပၚတြင္ က႐ိုး ကစဥ္ ေနရာအ၀န္းအ၀ိုင္းအတြင္း ကရ မည္ျဖစ္လ်က္ ဇာတ္ခုံအစြန္းေရာက္ေအာင္ ေျပးလႊားခုန္ပ်ံကသျဖင့္ ဇာတ္ခုံအစြန္ဘက္သုိ႔ တစ္စုံ တစ္ေယာက္က ႏွပ္ညႇစ္၍ ပက္ပစ္သည္ႏွင့္ မလြတ္ဘဲ စြန္းေပခံရ သည္ဟု ဆုိလုိသည္။

လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္အတုိင္း ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ လမ္း႐ုိးလမ္းေဟာင္းျဖစ္၍ ေအာင္ျမင္ၿပီး ေျမာက္မႈအတြက္ ေသခ်ာၿပီး ျဖစ္သည္။ သုိ႔ရာတြင္ ကြန္႔ဆန္း၍ တစ္မ်ဳိးတစ္ဖုံ အသစ္ထြင္ ျပဳလုပ္ေသာအခါ အေတြ႕အႀကံဳမရွိေသးဘဲ စမ္းသပ္ရသည္ျဖစ္၍ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ အေသအခ်ာပဲ ဆံုး႐ႉံးနစ္နာမႈလည္း ရွိတတ္သည္။ အသစ္တီထြင္မႈတြင္ စြန္႔စားမႈ ရွိၿမဲျဖစ္ သည္။ ထုိသုိ႔ရွိရာတြင္ အဆန္းတီထြင္ ကြန္႔ထြက္မိ၍ ထိခုိက္နစ္နာမႈမရွိေသာအခါ လုပ္႐ိုး လုပ္စဥ္မွ ကြန႔္ထြက္၍သာ ထိခုိက္နစ္နာရသည္ဟု ယူဆလ်က္ က႐ိုးကစဥ္ေနရာက လြတ္ေအာင္ ဆန္း၍ကသျဖင့္ ႏွပ္အပစ္ခံရသည္ႏွင့္ ခုိင္းႏိႈင္းဆုိသည္။

စကားပုံမ်ားသည္ အယူအဆႏွစ္ဖက္လံုးအတြက္ ရွိၿမဲျဖစ္၍ လုိရာဘက္၌ ဆဲြ၍ သံုးစဲြ ၾကသည္။ စကားပုံရွိတုိင္း သေဘာ သဘာ၀တၱသည္ တစ္ထစ္ခ် အမွန္ဧကန္ဟူ၍ မယူဆသာ ေပ။ ႏွစ္ဖက္အစြန္းအားျဖင့္ အလ်ဥ္းသင့္ရာပုံပမာ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကသည္ဟုသာ မွတ္ယူရန္ ရွိသည္။ “ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏ” ဟူေသာ စကားပုံ၊  “ဒီလုိေန ဒီလုိေသရမည္” ဟူေသာ စကားပုံမ်ဳိးလည္း ရွိသည္။

Any suggestions? Please leave it here